Herkese merhaba,

Çocukların merak etme biçimi beni her zaman büyülemiştir. Kızım küçükken evde en çok duyduğum şey “Neden?” sorusuydu. Bazen gün içinde yüzlerce kez sorardı. Sorulardan yorulduğumu hatırlıyorum ama her sorunun arkasında büyük bir keşif isteği olduğunu da biliyorum. Bir süre sonra şunu fark ettim: Aslında kızımın merakı, benim düşünme biçimimi de değiştiriyordu.

Geçen gün, merakımızın zamanla nasıl sessizce azaldığını düşündüm. Süreç içinde sormamayı, acele etmeyi ve bildiğimizi varsaymayı öğreniyoruz. Oysa en çok ihtiyacımız olan bunun tam tersi : durmak, bakmak ve sormak. Bazen yalnızca küçük bir soruyla bambaşka bir dünyanın kapısı aralanabiliyor.

İş hayatımda da bunun yansımalarını sıklıkla gördüm. Bir karar verirken, bir projeyi değerlendirirken, bir kişiyi anlamaya çalışırken ya da bir problemle karşılaştığımda… Merak edip soruları sormaya başladığımda, her şeyin çok daha net hâle geldiğini fark ettim.

Liderlik yolculuğumda beni en çok besleyen yanım da bu oldu: Bir konuya, bir insan ya da bir probleme “başka bir açıdan bakma” isteği. Bugün aldığım pek çok kararın arkasında, ilk bakışta küçük gibi görünen bir soru vardır: “Acaba neden böyle?”

Liderlik dediğimiz şeyin büyük sözlerden değil, aslında bu küçük anlardan beslendiğine inanıyorum. Merak, benim için liderlikte bir yetkinlikten çok bir duruş çünkü merak ettiğinde:

• Daha çok dinliyorsun.
• Daha çok öğreniyorsun.
• Daha çok anlıyorsun.

Tüm bunlar, ekiplerin potansiyelinin açığa çıkmasını sağlıyor. Merak, vizyonu genişletiyor; yeniliğe alan açıyor. Büyük dönüşümler çoğu zaman küçük bir merakla başlıyor. Bir fikir, bir gözlem, bir sohbet ya da bir çocuğun sorduğu o masum «Neden?» sorusu.

Bugün geriye  dönüp baktığımda şunu görüyorum. Beni hem lider hem anne hem de insan olarak dönüştüren şey aslında büyük kararlar değil; merak sonucu attığım küçük adımlar oldu. Ben merak etmenin gücüne inanıyorum. Liderlikte de hayatta da…

Peki ya sen? Seni en son harekete geçirip Küçük Bir Adım atmanı sağlayan merak duygusu neydi?  Yorumlarda buluşalım, birbirimize ilham olalım.

Sevgilerimle,

Pınar Kuriş

Hello everyone,

I’ve always been fascinated by the way children are curious. When my daughter was little, the word I heard most at home was “Why?” Sometimes she asked it hundreds of times in a single day. I remember feeling exhausted by the questions, but I also knew that behind each one was a profound desire to discover. Over time, I realized something: her curiosity was quietly reshaping the way I think.

The other day, I found myself reflecting on how our curiosity fades over time. We learn not to ask, to rush, to assume we already know. Yet what we need most is the opposite: to pause, observe, and ask. Sometimes, a single small question can open the door to an entirely new world.

I’ve seen the same effect in my professional life. When making decisions, evaluating projects, understanding a person, or tackling a problem… I noticed that the moment I started asking questions with curiosity, everything became clearer. In my leadership journey, this has been my most nourishing trait: the desire to see a topic, a person, or a challenge from another perspective. Behind many of the decisions I make today lies a seemingly small question: “I wonder why this is the way it is?”

I truly believe that leadership is not built on grand statements, but on these small moments. Curiosity, for me, is more than a skill — it’s a mindset. Because when you are curious:

• You listen more.
• You learn more.
• You understand more.

All of this allows teams to reach their full potential. Curiosity expands vision; it creates space for innovation. Great transformations often begin with a simple spark of curiosity: an idea, an observation, a conversation, or a child’s innocent “Why?”

Looking back today, I see that what has transformed me as a leader, a parent, and a human being were not the big decisions, but the small steps I took fueled by curiosity. I believe in the power of curiosity — in leadership and in life.

And you? What was the spark of curiosity that recently pushed you to take a Small Step? Let’s share in the comments and inspire one another.

With love,

Pınar Kuriş